Porqué son galeguista

-Son galeguista porque nacín na Galiza.                    9577579189_efda742551_o

-Son galeguista porque, nacendo na Galiza, non fun ensinado na nosa propia lingua. Se nos ocultou e fomos obrigados, no ensino, a aprender outra fala que non é nin era, a do noso pobo.

-Son galeguista porque, a nosa historia foinos ocultada, asimilada e manipulada, ensinándonos outra historia onde, coma pobo e reino antigo, fomos desaparecidos, humillados e ignorados na cultura imperial castelá.

-Son galeguista porque, o franquismo sociolóxico aínda hoxe, nega os nosos dereitos coma pobo, poñendo por diante dese dereito, unha unión á forza construída sobre a base dunha ditadura, das elites económicas e empresariais que a sustentaron, da monarquía que non eliximos, e dunha Igrexa Católica que apoiou o xenocidio franquista. Seguir lendo

Advertisements

Airiños da lingua

Unha semana máis, na que subo ao blog outra das poesías que compoñen o poemario Nos Países Baixos que, coma xa teño repetido nas anteriores, foi enviado a tres dos certámenes poéticos na Galiza. Espero sexa de bo agrado a súa lectura e opinión. Un saúdo a todos os visitantes destas páxinas galegas.

A poesía:

https://oblogdeficos.files.wordpress.com/2017/11/airic3b1os-da-lc3adngua-1.pdf

Falemos…, da política

Catedral de BarcelonaEscribir…, non me entran ganas de escribir da actualidade na que todo xira ó redor de Cataluña e o Estado Español, pero, falemos… Abundan escritos e visións distintas das problemáticas que se están a dar; observo moito apaixonamento e medidas de forza que non traerán nada bo; na confrontación, parece que o difícil é aportar visións de futuro que canalicen axeitadamente a convivencia entre persoas con distintas culturas e identidades sen que chegue a sangre ó río. O desánimo, e lectura de tanto artigo de opinión, levoume a recordar e ler, uns escritos meus de fai nove anos que pareceran premonitorios da actualidade, pero que son, na verdade, para todo tempo e lugar porque non deixan de reflectir as actitudes humanas. Copio tan so, un pouco do escrito no ano 2008:

“O pasado, a historia da humanidade, analizándoa criticamente, nos ensina que a intelixencia deu en conformar un poder e someter aos demais, aos iguais, ós designios e caprichos do poderoso.  Así se conformaron eses poderes e se lles foi dando -e sigue- nomes diversos segundo o lugar.  De faraóns, reis, emperadores, caudillos, zares, césares e moitos máis nomes que significan o mesmo: poder absoluto, está chea a vida da especie humana, e coma tal, o vivido baixo todas esas formas absolutistas do poder. Seguir lendo

Irmáns…

De novo, publico unha nova poesía do poemario Nos Países Baixos que prometín subiría cada semana ao blog. Poemario que coma xa teño dito en todas as que publiquei, foi enviado a varios dos certámenes poéticos da Galiza no ano 2016 que non tiven a sorte de ser premiado. Por iso as publico, para que non queden esquecidas no mundo do ignorado. Un saúdo a todos os visitantes!

A poesía:

https://oblogdeficos.files.wordpress.com/2016/07/irmc3a1ns-pdf.pdf

Razoamentos teóricos do Proxecto “FICOS”

Dende fai uns poucos anos, ando a darlle forma “práctica” a un proxecto ou idea que foi nacendo no meu ser e pensar coma observador dos moitos contrastes que se dan no decorrer dos días, semanas, meses e anos, na que a actualidade o mesmo nos trae noticias gratificantes coma que de repente o mundo se escurece duns nubarróns que non teñen nada que ver ca climatoloxía e si moitísimo máis ca acción depredadora que asMeditationes_de_prima_philosophia_1941 persoas humanas, no seu conxunto, periodicamente conformamos coma negros nubarróns na nosa existencia.  En calquera tempo que un mesmo nace á vida, esta xa está condicionada ás formas e actuacións que outros seres foron creando nunha continua herdanza xeracional.  Por tanto, a nova vida é allea a esas condicións é, coma ser vivo que precisa do alimento e da calor maternal, a súa próxima vida dependerá case en exclusiva das condicións, situacións e actuacións nas que estean seus proxenitores en primeiro lugar, e logo nas condicións, situacións e actuacións que se encontren a diversidade de núcleos vivos e organizados que os arrodean.

Esta criatura é moi sensible, precisa da protección, coidados, alimento e mañas ou saberes dos proxenitores ou, en todo caso substitutos, para fortalecer e desenvolver a súa existencia. Ao mesmo tempo que é moi sensible á calidade da atención das súas necesidades biolóxicas que precisa pra vivir, é tamén súper sensible ao exterior que o arrodea coma un dos condicionantes que percibe para que poda seguir en vida e crecendo.  É herdeiro dos temores e sensibilidades dos seus maiores xa dende o ventre da nai, é herdeiro das situacións nas que se encontren eses maiores, do mundo que o arrodea, é herdeiro inconsciente do nivel de desenvolvemento e calidade de vida na que os seus maiores están inmersos, é herdeiro inconsciente dos avances sociais, ou en todo caso dos atrasos, é herdeiro inconsciente dos saberes que xeración tras xeración as sociedades humanas aportan á calidade de vida, así coma tamén é herdeiro de moitos mundos que o atemorizan e encadean para que non poda ser libre e creador. Seguir lendo

Auga de orballo

Unha nova das miñas poesías inspirada e feita nun día de chuvia miuda estando sentado baixo un parasol no patio da casa. Conforma xunto con outras 19, o poemario Nos Países Baixos que enviei a tres dos concursos poéticos que teñen lugar na Galiza no ano de 2016.

Esperando sexa do agrado dos lectores, mando un fraternal saúdo a todos.

A poesía:

https://oblogdeficos.files.wordpress.com/2016/07/auga-de-orballo2.pdf

 

¿Isto é democracia?

O pasado mes de setembro, escribín un artigo titulado: “¡Visca Cataluña!, ¿e Galiza qué?”, ca intención de deixar reflectida a miña posición no conflito que estamos a vivir intensamente nestes días. Os días pasan e fomos testemuñas das accións do chamado “procés” e da acción do goberno do estado, que tivo a súa máis alta repercusión mediática, política e social tanto en Cataluña coma no Estado Español no 1 de outubro onde, non pudendo facerse cas furnas e outros medios de votación, a policía e garda civil, recibindo ordes das máis altas estruturas do estado de impedir se votase, utilizaron a violencia contra familias enteiras, xente nova e maior que non entendían esa violencia nun acto democrático, o de votar, que eles entendían non se pode prohibir, porque a vontade colectiva dun pobo, é superior ás leis feitas cos intereses alleos a ese pobo. Seguir lendo