¿Isto é democracia?

O pasado mes de setembro, escribín un artigo titulado: “¡Visca Cataluña!, ¿e Galiza qué?”, ca intención de deixar reflectida a miña posición no conflito que estamos a vivir intensamente nestes días. Os días pasan e fomos testemuñas das accións do chamado “procés” e da acción do goberno do estado, que tivo a súa máis alta repercusión mediática, política e social tanto en Cataluña coma no Estado Español no 1 de outubro onde, non pudendo facerse cas furnas e outros medios de votación, a policía e garda civil, recibindo ordes das máis altas estruturas do estado de impedir se votase, utilizaron a violencia contra familias enteiras, xente nova e maior que non entendían esa violencia nun acto democrático, o de votar, que eles entendían non se pode prohibir, porque a vontade colectiva dun pobo, é superior ás leis feitas cos intereses alleos a ese pobo. Seguir lendo

Advertisements

Os magostos

De novo, e facendo uso do compromiso que manifestei, subo unha nova poesía ao blog do poemario titulado Nos Países Baixos, que no ano 2016 enviei a diversos certámenes poéticos do país, sen resultado algún.

Se subo estas poesías a un blog, é única e exclusivamente para que non queden no mundo do inexistente e podan ser lidas e valoradas. Un saúdo.

A poesía:

https://oblogdeficos.files.wordpress.com/2016/07/os-magostos.pdf

Todas as publicadas:

https://oblogdeficos.wordpress.com/meus-poemas/

O chaman Democracia, ¡e non o é!

O título deste artigo, fíxose famoso a partir do Movemento dos Indignados, tamén chamado 15M que, a partir do 15 de Maio do 2011 esixían máis democracia, máis participación, auténtica división de poderes e terminar co dominio da banca e as finanzas nas decisións de estado e goberno. E sigue a estar presente este título hoxe, con motivo do Referendo de Cataluña convocado “ilegalmente” polo goberno da Generalitat.

Estamos a oír as palabras “Democracia, Lei, Estado de Dereito, ilegalidade, Garda Civil,lo-llaman-democracia-y-no-lo-es Policía, Mossos de Escuadra, Fiscalía, multas, sedición, non se celebrará, estado de excepción, art.155, etc.”, acompañados duns crispados debates nas televisións e múltiples artigos periodísticos que están a caldear un ambiente de confrontación en dous modelos antagónicos que lle dan ou non, contido democrático, ás accións que toma o goberno do Estado, representado por o Partido Popular, e o goberno da Generalitat, representado por unha confluencia de tres partidos catalanistas, que están a levar a un choque que repercutirá no futuro deste Estado e esperemos que non sexa violento. Seguir lendo

Dous paxariños (poesía)

Subo de novo ao blog, unha das poesías que conforman o poemario Nos Países Baixos que trato de publicar aquí cada semana. Esta, é pra min, a máis sentida e valiosa das miñas poesías que saíron do meu adentro en momentos dificiles. Por un tempo, pasoume desapercibida xunto con outras e escritos que tiña todo a bolígrafo, ata que a atopei sorprendido de que escribira isto, co gallo de compor un poemario do feito nos Países Baixos.

A poesía:

https://oblogdeficos.files.wordpress.com/2016/07/dous-paxaric3b1os.pdf

Dirección “Meus poemas”:

https://oblogdeficos.wordpress.com/meus-poemas/

 

 

¡Visca Catalunya! ¿E Galiza, qué?

6 de Setembro, día sinalado e anunciado de que ía ser conflitivo a nivel político e mediático no Estado Español. ¡E así foi!, xa de mañá, todos os media enfocando o Parlament de Catalunya dando conta do que alí sucedía e activando os análises e opinións de expertos e clásicos tertulianos que opinan de todo, conformando un estado de tensión que o visualizaban axeitadamente os membros do goberno, na “garda” que montaron pra contrarrestar as decisións que se ían tomando no Palau da Generalitat Catalana.

¿É?…, sigue a tensión, “choque de trens” escriben algúns. Aprobouse a Lei de Referendo logo dun día cargado de imaxes para o recordo e a Historia, con ausencia dos deputados de PSOE, Cidadáns e Partido Popular que, este último, deixaron as bancadas valeiras, pero cubertas os seus respaldos con bandeiras españolas e catalás a modo de símbolos que chamaron a atención dos telespectadores, e tamén, da deputada de Podemos Angels Martínez Castells que, moi maior ela, sentiuse ofendida das bandeiras españolas, e foinas retirando sen que fora molestada ou non oíra á Presidenta do Parlament para que as deixara. Seguir lendo

Juana Rivas: ¿lei, contra sentimento materno?

 

                                                               ¡Reflexións!

Hoxe 25 de Agosto, acabo de escoitar a noticia de que o xulgado nº 3 de Granada, emitiu un auto para que o próximo luns día 28, Juana Rivas entregue seus fillos a seu ex esposo, do cal fuxiu dende Italia a España levándose con ela aos dous fillos de ámbolos dous, por considerar que así os protexía a eles e así mesma.

Parece ser, que as leis entre países e mesmo dentro dun país europeo en canto á protección dos menores e sobre todo, da nai, réxense por conceptos relixiosos ao estilo islámico, onde  o pai é “o rei” tanto dos fillos coma da muller, ou…, ¡mulleres!

Non entendo de leis, entendo de sentimentos. E coma pai de seis fillas, once netos e netas, e dúas bisnetas digo: que un home, nunca xamais debe pretender arrincar seus fillos do regazo e amor maternal, a non ser, que demostrado e palpablemente, autoridades e expertos pertinentes, certifiquen que esa nai é prexudicial para a educación de tales fillos, tendo en conta, que a deficiencia económica e cultural non poden ser escusas para impedir a crianza dos fillos. Seguir lendo

Estrelas da noite

Coma cada semana, subo hoxe unha nova poesía do poemario Nos Países Baixos, que prometín subiría cada semana ata o total delas. Esta, é unha reflexión dos momentos que temos todas as persoas en certos momentos da nosa vida, e que vemos nas estrelas, unha axuda nas “luces” que nos transmiten.

Un saúdo a todos, Ficos.

A poesía:

https://oblogdeficos.files.wordpress.com/2016/07/estrelas-da-noite.pdf

Dirección de “Meus poemas”:

https://oblogdeficos.wordpress.com/meus-poemas/