Palabras e anuncios in-decentes

 

Non levo moito tempo nesta España á que volvín logo de toda unha vida migratoria de máis de 35 anos. Tres anos xa feitos dende que deixei a “civilización”, se se pode dicir iso en canto aos respectos, sobre todo no ámbito público.television

Dous son os aspectos que desexo salientar en este escrito de opinión que observo a diario na tranquilidade do fogar, sen necesidade de introducirme noutros ambientes que posibelmente serían moi esclarecedores do resultado que,  a través da televisión, nos fai indignarnos cunha “caixa que fala” e emite imaxes e voces de moi mal gusto.

O primeiro dos aspectos, refírese á dobraxe idiomática das películas e series que a diversidade de cadeas de televisión emiten. É de supoñer, que este traballo estea encomendado a empresas cun longo historial de profesionalidade, e tamén é de supoñer, que haberá unha normativa por parte dos organismos encargados de regular estas actividades. Seguir lendo

Advertisements

Moral e ética do ser galego

Fai bastantes anos, caeron nas miñas mans por casualidade, tres follas de papel mecanografadas que poñía: “Pequeña historia de Galicia”, as lin e non puiden impedir a anguria que me invadiu e catro ou cinco bágoas que seguiron no silencio que me produciu. Era o primeiro coñecemento de algo íntimo, familiar, das nosas xentes, do noso pobo, das levadas á forza (guerras) e das levadas co engano, dunha situación miserenta imposta, dun atraso provocado e dun desprezo absoluto á dignidade do ser galego. Seguir lendo