Os camiños dos galegos

zapatonesAlá ao lonxe…, nese camiño que din de Santiago, nas montañas que din, nos separan da Francia, crúzanse dous homes…, o un é galego, o outro francés.

Un vai, e o outro ven, pois claro!…, xa!.

– Vou ben por este camiño a Santiago, Patrón das Hespañas e Amigo do Señor?,(pregunta o francés)

– Vas oh!, claro que vas ben.(contesta o galego)

Véndose os dous solos…, nos silencios dos camiños e nos pensamentos, rebulindo cadanseu os motivos polos que estaban nese camiño do “Señor”, pasado un anaco de tempo, o galego diríxese ao francés: Seguir lendo

Advertisements